1950 - 1952
admin, Śro, 2007-02-14 09:57
Po 700 sztukach modelu, zaczął się on zaznajamiać. Jedną ważną innowacją było użycie instrumentów VDO.
Oczywiście Saab 92 miał wady. Byłoby dziwne, jeżeli byłoby inaczej. Musiał być przecież zarówno zwinny jak i silny by móc załadować bagażnik od wewnątrz a jedyna droga, jaką mogło być to osiągnięte to ciągłe utrzymywanie silnika w jego właściwej temperaturze; końcowe wyobrażenie było ledwie zadowalająca; można było łatwo przerwać kabel rozrusznika; przednie światła zdolne były do zbytniego oślepiania nadjeżdżających z przeciwka i tak dalej. Ale generalnie właściciele Saabów lubili swój samochód; podobało się to, że samochód dobrze trzymał się drogi i urzekał swoim odmiennym zaokrąglonym kształtem i mocnym nadwoziem. Był on praktyczny i wyróżniany przez projektantów za świadomość bezpieczeństwa. Co innego można było znaleźć za twardą karoserią albo mocnymi przeciw wietrznymi osłonami? Jaki inny samochód miałby podwozie, które by nie tylko zmniejszało opór powietrza, ale także czyniłoby możliwe do przebycia wyboiste i poorane zimowe drogi? Samochód był wybitnie dostosowany do wijących się piaszczysto-żwirowych dróg i nie trwało to długo, kiedy zaczął startować w rajdach samochodowych.
Tutaj jest Saab 92 w wersji wyścigowej. Pęd łańcucha nie zajmuje tu tak dużo przestrzeni. Dwucylindrowy silnik jest poprzecznie montowany na przedzie. Chłodnica jest w znacznej mierze umieszczona za komorą silnika i umieszczona w ten sposób żeby nie zajmowała dużo przestrzeni przeznaczonej dla nóg kierowcy bądź pasażera. Samochód jest niezwykle sprawny i silne wspomaganie z płaskim nadwoziem. Pomimo niewielkiego silnika i tylko trzech przednich biegów Saab 92 był dosyć sportowym samochodem. Na śliskich i krętych drogach mógłby łatwo zrobić wstyd wielu większym samochodom, to sprawiło, że entuzjaści wyścigów szybko go odkryli. W roku 1952 w rajdzie Monte Carlo, Greta Molander w wygranym Coupe des Dames osiągnęła na 92 około 35 hp.
Podstawowe cechy specyficzne Saaba 92 1950 – 1552
- Długość 3.92 m. (154 in.).
- Szerokość 1.62 m. (64 in.).
- Wysokość 1.42 m. (56 in.)
- Rozstaw osi 2.42 m. (97.2 in.)
- Rozstaw kół, przedni i tylni 1.18 m. (46.5 in).
- Odstęp od ziemi w przybliżeniu 0.17 m.
- Graniczna waga 765 kg (787 lb.)
- Dwucylindrowy, dwusuwowy silnik, 764 cc. 80 X 76 mm. Sprężenie 6.6:1., Maksymalna wydajność, 25 hp na 3,800 rpm. Maksymalny moment obrotowy 5.6 kpm., Dolny gaźnik ciągu Solex 2 AIC. Mechaniczna pompa paliwowa. Smarowanie bezpośrednio po 4 % oleju w paliwie. Chłodzenie wodne przez krążenie w termokanale. Trzy przednie biegi z synchronizowanymi pośrodku drugim i trzecim. Osadzony trzon do zmiany dźwigni.
- Proporcje przekładni: 18.5, 8.55, 5.35; druga strona 24.65, Wolnego obroty.
- Napęd na przednie koła;
- Hydrauliczne hamulce bębnowe pojazdu czterokołowego Lockheed. 593 sq cm. Powierzchnia tarcia 8 średnic bębna cala;
- Mechaniczny ręczny hamulec działający na tylnie koła;
- Sterowane zębatki;
- Średnica skrętu 11 m.;
- 15 stalowych tarcz;
- Opony 5.00 x 15”;
- Cztery niezależne zawieszenia koła;
- Poprzeczny skręt sprężyn hydrauliczny przód amortyzatorów składają się na siłę uderzeniową przednich i tylnich amortyzatorów;
- system elektryczny 6 woltowy;
- Akumulator 80—90 Ah;
- Prądnica 130 W;
- Stalowa konstrukcja nadwozia z dwoma drzwiami;
- Płaskie podwozie;
- Cztery siedzenia;
- Zbiornik paliwowy;
- Współczynnik oporu powietrza;
- Maksymalna szybkość 100 — 105 km / h.
Oprócz drobnych poprawek oraz poprawy jakości przez pierwsze trzy lata Saab pozostał w niezmienionym stanie. Był on wciąż nowym interesującym samochodem, który miał stać się widoczny w szwedzkiej komunikacji, także żadne dodatkowe pobudzanie sprzedaży nie było potrzebne. Być może pojedynczy kolor – zielony nie przypadł do gustu każdemu, ale ekonomia dyktowała jego zatrzymanie. Jego kształt, kolor oraz konstrukcja czyniły go niepowtarzalnym.
Po tym jak 5,300 samochodów zostało zbudowanych, przeprowadzono kilka poniekąd ważnych poprawek inne musiały czekać jeszcze jeden rok. Zmiany zostały wprowadzone w grudniu 1952 roku a nowy projekt otrzymał nazwę SaaB 92B. Najbardziej widoczną z nich było powiększone tylne okno i bagażnik samochodu. – otwierany teraz z zewnątrz. Akumulator został przeniesiony do przegródki silnika koło zapasowe zostało umieszczone wewnątrz w przedziale bagażnika a zbiornik paliwowy został przeniesiony ku przodowi z wlewem otwierającym się po lewej stronie. Siedzenia były teraz z wyściółką z gumy piankowej; siedzenie przednie z powrotem pozostawało z konturami a tylne siedzenie mogło być usunięte, by zwiększyć przestrzeń ładunkową. I co najważniejsze samochody występowały teraz w kilku kolorach.
